Wylot!

Nie bede wdawal sie w szczegoly na temat tego, co dzialo sie po moim powrocie do Biszkeku, choc roboty bylo duzo - przyleciala Pinar, dyrektor strategiczny AI, wiec latalismy 3 dni po firmach i organizacjach, pedzac z jednego spotkania na kolejne. Zorganizowalismy promocje rekrutacji i sama rekrutacje, potem jeszcze konferencje dla nowych osob. Znalezlismy nowe biuro. Probowalismy zlozyc granta do Komisji Europejskiej.

W skrocie - dzialo sie sporo i kiedy zblizala sie data mojego wyjazdu nie moglem opedzic sie od wrazenia, ze gdybym od poczatku przyjechal z zalozeniem, ze lece do Kirgistanu by po prostu pracowac dla AIESEC tam, to moglibysmy narzucic takie tempo rozwoju od poczatku mojego pobytu. Przyjechalem jednak z nieokreslonym JD osoby, ktora ma doradzac i nadzorowac... choc przez znaczna czesc czasu nie bylo komu doradzac i czego nadzorowac. Tak naprawde dopiero odejscie Siergieja (w czasie, gdy bylem na poludniu Kirgistanu) wymusilo na nas zmiane formuly mojej obecnosci.

Ostatniego dnia wsiadlem w taksowke, ktora zabrala mnie na lotnisko, pokrecilem sie po po sklepach troche, az w koncu postanowilem przystapic do odprawy. Dalem wiec torbe do przejrzenia oraz paszport do sprawdzenia przedstawicielom sluzby lotniskowej i - nie spodziewajac sie zadnych problemow - czekalem spokojnie, myslami wedrujac juz ku Uzbekistanowi, czyli celowi mojego lotu. Z tego swoistego letargu wyrwalo mnie pytanie celnika 'a registracji u Was nietu?'.

Polacy nie potrzebuja wiz do Kirgistanu. Jedyne, co musza zrobic, to zglosic sie raz na miesiac do urzedu rejestracyjnego i w doslownie 5 minut oraz po uiszczeniu ok. 50 somow (czyli 5 zl) otrzymuja pieczec w paszporcie uprawniajaca do pobytu na terytorium kraju przez miesiac.

Ja bylem dwa razy. Potem, w tym calym szalenstwie przedrekrutacyjnym wypadlo mi to z glowy. A to oznacza, ze od dwoch tygodni bylem na terytorium Kirgistanu nielegalnie.

Sytuacja nie przedstawiala sie rozowo. Celnik wyjasnil mi, ze nigdzie nie lece, moja wiza do Uzbekistanu jest anulowana, a do paszportu wbity zostanie mi tzw. straf, czyli swoisty 'wilczy bilet' informujacy wszelkie instytucje, ze posiadaczowi tego dokumentu za bardzo ufac nie warto. Bardzo nieciekawa sytuacja zwazywszy, ze Kirgistan otoczony jest przez kraje, ktore wizy od Polakow wymagaja. Co wiecej, takze wszystkie loty z lotniska Manas w Biszkeku maja za cel kraje, gdzie wiza jest od Polakow wymagana. Bilety do Uzbekistanu i Rosji zapewne by przepadly. Niby moglbym kombinowac loty z przesiadka, bo wowczas nie wymaga sie wiz przy bardzo krotkich pobytach w krajach tranzytowych, ale o tym dowiedzialem sie pozniej.

W moim umysle juz powoli formowal sie obraz Kirgistanu jako wiezienia, z ktorego bede mogl sie wydostac nie-wiadomo-kiedy. Najblizsza Polska placowka - w Almaty w Kazachstanie - takze znajdowala sie w kraju wymagajacym wyrobienia wizy. W tej sytuacji ciezko bylo liczyc na jakakolwiek pomoc.

Zaczalem niezbyt skladnie tlumaczyc w jakim celu jestem w Kirgistanie, ze jestem studentem, ze mam przeciez 2 rejestracje, a teraz po prostu zapomnialem o tym obowiazku. Funkcjonariusz w odpowiedzi zaczal mnie prowadzic do jakiegos biura. Po drodze wyraznie staral sie rozladowac napiecie opowiadajac o swojej znajomosci polskich autorow takich jak Genryk Sienkiewicz (zabawne jak G i H sa zamieniane miedzy jezykiem polskim a innymi jezykami slowianskimi). Domyslilem sie, ze pewnie uda mi sie wywinac, martwilo mnie jedynie to, ze w portfelu malem naprawde malo kasy, co moglo rozezlic skorumpowanych celnikow kirgizkich.

Juz w biurze, gdzie do mnie i mojego oczytanego kolegi dolaczyl kolejny celnik, zaczelismy rozmawiac na tematy ogolne, a jednak o konkretnym celu. Jaka jest sytuacja gospodarcza w moim kraju? Czy studiuje? Co robia moi rodzice? A ile zarabiaja?

Po ostatnich dwoch pytaniach cieszylem sie, ze moja mama jest nauczycielka (chyba nie ma kraju na swiecie, gdzie uwazano by nauczycieli za ludzi dobrze zarabiajacych) i ze wyksztalcenie ojca uprawnia mnie do mowienia o nim jako o 'mechaniku' (co nie do konca jest prawda). Dzieki temu celnicy zadowolili sie moja gotowka (ok 200 somow i 10 dolarow), a nawet zostawili mi drobne na pamiatke ;) Przez pozostale kontrole przeszedlem juz bez najmniejszego klopotu.

Takim wiec epizodem zakonczyla sie moja przygoda z Kirgistanem, przygoda, ktora z pewnoscia wplynela na moje zycia bardziej, niz jakiekolwiek poprzednie 2,5 miesiaca mojego zycia. Ale podsumowanie wyjazdu to temat na zupelnie innego posta...